مجله اینترنتی دیتاسرا
امروز چهارشنبه ۱ آذر ۱۳۹۶

مکان های تاریخی که تنها عکسی از آن ها به یادگار مانده (قسمت چهارم) زمان درج مطلب
۱۳۹۴/۹/۱

شاید تابه‌حال شنیده باشید که مکان‌ها، ساختمان‌ها، آرامگاه افراد مشهور یا حتی یک سری شهرها که در گذشته خیلی پرکاربرد، پربازدید و مشهور بوده‌اند، امروزه به دلایل مختلفی چون تغییرات آب و هوایی، جنگ، دلایل سیاسی و پیشرفت کشورها، یا به‌طورکلی از بین رفته یا به یک مکان دیگر تبدیل شده‌اند و استفاده‌های قبلی را ندارند. پس چنانچه علاقه‌مند به دانستن سرگذشت این قبیل مکان‌ها هستید، با دیتاسرا همراه باشید تا در ادامه معرفی این مکان‌ها در این مقاله ۵ مکان دیگر را به شما معرفی کنیم.

زندان Libby

در آغاز جنگ داخلی آمریکا، انبار یک مرکز تجاری به نام lutter libby در ریچموند توسط دولت متحد به یک زندان تبدیل شد.

با پیشرفت جنگ، شرایط زندانیان هم بدتر شد، گوشت از لیست غذاهای آن ها حذف شد، بیماری‌های فراوانی در میان آن‌ها شیوع پیدا کرد و بعلاوه زمانی هم که تبادل زندانیان در سال ۱۸۶۳ متوقف شد، جمعیت زندانیان از ۳۵۰ مرد در سال ۱۸۶۳ به ۴۰۰۰ نفر در سال ۱۸۶۴ رسید.



مکان های تاریخی که تنها عکسی از آنها به یادگار مانده (قسمت چهارم)


در شرایط بد زندان، زندانیان کارهایی انجام می‌دادند که بتوانند شرایط را تحمل کنند، از جمله کارت بازی، کنده‌کاری بر روی چوب و هم چنین طراحی توطئه‌های مختلف. دو زندانی به نام‌های توماس الوود روز (Tomas Ellwood Rose) و همیلتون (A.G.Hamilton) که در سال ۱۸۶۳ به زندان آمدند، تلاش کردند که یکی از توطئه‌ها را عملی کنند. و آغاز به حفاری کردند. آن ها بوسیله‌ی نوک چاقو تونلی را در دیوار آشپزخانه‌ی زندان حفر کردند و به درون اتاقی به نام جهنم موش‌های صحرایی رسیدند که مملو از موش‌های بزرگ صحرایی بود.

این دو زندانی برای رسیدن به راه خروجی ۴ مرتبه سعی کردند. اولین تونل به یک لوله‌ی فاضلاب برخورد کرد و سبب آب گرفتگی شد. دومین تونل ریزش کرد. سومین تونل به یک لوله‌ی خیلی باریک رسید که برای ادامه‌ی راه مناسب نبود. سرانجام، چهارمین سعی رز و همیلتون با یاری ۱۳ مرد دیگر به نتیجه رسید و شرایط را برای فرار مهیا ساخت.

در شب نهم فوریه سال ۱۸۶۴، ۱۰۶ زندانی تحت فشار زیادی تلاش می‌کردند که از طریق تونل به بیرون فرار کنند. ۴۸ نفر از آن ها از جمله رز (Rose) مجددا دستگیر شدند، دو نفر غرق شدند و ۵۹ نفر موفق به فرار از زندان شدند. باقیمانده‌ی زندانیان به یک زندان جدید در دهکده اندرسون در ایالت گرجستان منتقل شدند.

پس از جنگ، زندان Libby تعطیل شد، و به شیکاگو منتقل گشت و در آنجا بعنوان یک موزه بازسازی شد. ولی پس از کم شدن بازدیدکننده‌ها و از رونق افتادن این مکان ، موزه نیز تعطیل شد و وسایلی که در آن بودند بعنوان سوغاتی فروخته شدند.

چوبه دار TYBURN

به مرور زمان، دهکده‌ی Tyburn به محلی برای کشتن مردم تبدیل شد.

در حدود ۶۰۰ سال، و البته با کشتن William Fitzosbert در سال ۱۱۹۶ این جریان ادامه داشت. و Tyburn محل اجرای بسیاری از احکام قضایی شد.



مکان های تاریخی که تنها عکسی از آنها به یادگار مانده (قسمت چهارم)


درسال ۱۵۷۱، دار Tyburn ساخته شد. به صورت ۳ چوبه‌ی دار به هم متصل و حلقه‌های کافی برای به دار آویختن ۲۰ نفر. در دوره‌ی ملکه الیزابت در انگلستان وقتی گفته می‌شد که شخصی به غرب می‌رود به معنای آن بود که به کام مرگ می‌رود.

زندانیان با گاری در حدود ۳ مایل را از زندان نیوگیت(Newgate ) تا چوبه دار Tyburn طی می‌کردند و از میان جمعیتی که در حال مسخره کردن یا سوگواری برای آن ها بودند می‌گذشتند. این اتفاق تقریبا ۸ بار در سال اتفاق می‌افتاد و در هر اجرا هم ۲۰ نفر باهم به دار آویخته می‌شدند.

سوابق افرادی که مجرم شناخته می‌شدند کاملا متفاوت بود: دزدان، قاچاقچیان، شکارچیان متخلف، توطئه‌گران، خائنین و البته افراد بدون گناه ، که این‌ها تنها شماری از افرادی بودند که زندگیشان در Tyburn خاتمه می‌یافت. تعدادی از مجرمانی که در این مکان به دار آویخته شدند عبارتند از:

یک ساعت ساز فرانسوی که اشتباها باعث حریق بزرگ در لندن شد. دیگری مجرم مشهوری بود به نام جک شفرد (Jack sheppard ) که ۴ مرتبه از زندان فرار کرد و در آخرین دستگیری به دار آویخته شد، برای دیدن صحنه‌ی به دار آویخته شدنش حدود ۲۰۰۰۰ نفر جمع شده بودند. و البته اولیور کرامول (Oliver Cramwell) که بعد از مرگش قبر وی را مجددا باز کردند و بدنش به مدت یک روز در Tyburn آویزان شد و سرش را از بدنش جدا کردند، و تا سال ۱۹۶۰ سرش را مجددا خاک نکردند.



مکان های تاریخی که تنها عکسی از آنها به یادگار مانده (قسمت چهارم)


آخرین کسی که در این محل به دار آویخته شد یک راهزن جاده‌ای به نام John Austin در سال ۱۷۸۳ بود.

امروزه در لندن یک علامت بعنوان یادبود آن دوران برروی یکی از جداکنندگان وسط خیابان در محلی که نخستین بار طناب‌های دار قرار داشتند واقع شده است.



مکان های تاریخی که تنها عکسی از آنها به یادگار مانده (قسمت چهارم)


کنگره ایالت اورگان

قبل از آنکه اورگان به یک ایالت تبدیل شود، ساختمان کنگره آن در آتش سوخت. ساختمان کنگره که دارای بدنه‌ی چوبی بود، در دسامبر سال ۱۸۵۵، در اثر حریق سوخت و به خاکستر تبدیل شد. گفته می‌شد که حریق عمدی بوده است ولی هرگز کسی در رابطه با آن اتفاق دستگیر نشد.



مکان های تاریخی که تنها عکسی از آنها به یادگار مانده (قسمت چهارم)


پایه‌های اولیه ساختمان جدید کنگره که از سنگ بودند در سال ۱۸۷۳ گذاشته شد و در سال ۱۸۷۶ این ساختمان تکمیل شد. تا آماده‌سازی کامل این ساختمان، قانون‌گذاران، جلسات خود را در ساختمان Holman در سالم Salem – -پایتخت اورگان- برگزار می‌کردند.

این ساختمان که دارای یک گنبد مسی بود تا ۲۵ اوریل سال ۱۹۳۵ و قبل از این که Henry Weslowski بابت حریق در زیرزمین به اداره‌ی اتش آدرس زنگ بزند، میزبان قانون‌گذاران اورگان بود. حریق که از زیرزمین آغاز شده بود در کمتر از یک ساعت و نیم به گنبد ساختمان رسید و تقریبا همه چیز را نابود کرد.

ماموران آتش آدرس قادر بودند تنها یک میلیون دلار از اوراق و سهام‌ها را نگهداری کنند ولی در واقع خیلی یاری شایانی به اصل ماجرا نکردند و نتوانستند خود ساختمان را که بالغ بر دو میلیون دلار ارزش داشت را نجات دهند.

تامین مالی ساختمان جدید صورت گرفت و ساخت آن به PWA که یک شرکت طراح آرت دکو بود و از یک مسابقه بین المللی برگزیده شده بود، واگذار شد. معمار برتر این ساختمان جدید را اینطور توصیف می‌کرد:” این ساختمان بازتابی از سادگی آثار مصری و پالایش آثار یونانی است”. ولی گنبد استوانه‌ای آن توسط منتقدین به سخره گرفته می‌شد و می‌گفتند مشابه به قفس سنجاب یا قوطی رنگ است. این ساختمان با سنگ‌هایی از ورمونت، مونتانا و میزوری ساخته شد.

فرانکلین دلانو روزولت ( سی و دومین رییس جمهور آمریکا) در ۱ اکتبر ۱۹۳۸ در آن سخنرانی کرد.

اکنون ستون‌هایی از ساختمان دوم گنگره را می‌توانید در پارکی نزدیک به ساختمان سوم کنگره پیدا کنید.



مکان های تاریخی که تنها عکسی از آنها به یادگار مانده (قسمت چهارم)


فانوس دریایی اسکندریه

فانوس دریایی اسکنریه یک برج عظیم بود که تقرییا مربوط به همان دوران ساخت کتابخانه اسکندریه است وبه دست معماری به نام سوسترات ، ساخته شد. این فانوس یکی از عجایب هفتگانه دوران باستان به شمار می‌رفت. برفراز این برج آتشی قرار داشت تا شب‌ها راهنمای ملوانان برای رسیدن به بندر اسکندریه باشد.



مکان های تاریخی که تنها عکسی از آنها به یادگار مانده (قسمت چهارم)


متاسفانه این اثر کم نظیردر سال ۱۳۷۵ میلادی بر اثر زلزله ویران شد، ولی این فانوس دریایی بعنوان الگویی برای ساخت تمامی فانوس‌های دریایی پس از ان نیز مورد استفاده قرار گرفت.

شهر ارم یا اوبار (Ubar)

شهری که در قران و در سوره‌ی فجر نیز از آن نام برده شده است و برای قرن‌ها کسی از وجود آن خبر نداشت. این شهر در حدود ۳۰۰۰ سال پیش از میلاد مسیح وجود داشته است. شهری که گفته می‌شود دارای کاخ‌ها و عمارت‌هایی از طلا و نهرهایی در زیر آن ها جاری بوده است. و به سبب بی توجهی پادشاه این شهر به نام شداد به هشدارهای پیامبر آن دوران حضرت هود ، دچار عذاب الهی شدند و تمام سرزمین در ماسه و شن مدفون شدند و دیگر اثری از انها باقی نماند.



مکان های تاریخی که تنها عکسی از آنها به یادگار مانده (قسمت چهارم)


تا این که سرانجام در سال ۱۹۸۰ باستان شناسان، با یاری تصاویر ماهواره‌ای شهری که گمان می‌رفت سوخته است در میان صحرای ظفار در عمان یافتند و شواهد حکایتگر از ان بود که این همان محل احتمالی شهر گمشده ی ارم است.




مطالب پیشنهادی
متأسفانه موردی یافت نشد.
ناحیه کاربری

فرمت ایمیل صحیح نمی باشد. ایمیل خود را وارد نمایید.

رمز عبور خود را وارد نمایید.

گزیده ها
گزیده های پر بیننده ترین اخبار روز و هفته
گزیده های وبگردی و اخبار جذاب
گزیده های وبگردی و اخبار جذاب
گزیده های پر بیننده ترین اخبار روز و هفته
مجله اینترنتی دیتاسرا
کلیه حقوق مادی و معنوی این وبسایت متعلق به گروه نرم افزاری دیتاسرا می باشد.
Copyright © 2015